დახმარება - ძებნა - წევრები - კალენდარი
სრული ვერსია: პ ო ჰ ე ზ ი ა
Rustavi 2 Forums > სხვადასახვა > კულტურა > ლიტერატურა
გვერდი: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77
Zaza70
Chtob luchshe jizn projit
Znat nadobno ne malo,
Dva vajnix pravilo zapomni dlja nachalo
Ti, luchshe bud golodnim, chem chto popalo est
I luchshe bud odin, chem vmeste s kem popalo

-------------------------------------------

Luchshe vpast v neshchetu, golodat ili krast
Chem v chislo bliudolizov prezrennix popast
Luchshe kosti glodat, chem. Prelstitsja slastjami
Za stolom u merzavcev imejushix vlast

Omar Xaiam
ბაჩო
წუთისოფელი

უმისამართოდ გატყორცნილო ჩემო ბილიკო,
ღმერთმა, ნეტავი, ზღვარი მოგცა, რომელ კბოდემდე,
გაუხედნავი და მშფოთვარე ტალღა დღეების,
სად დაიმსხვრევა, იბოგინებს, ნეტავ, როდემდე!

სად ჩაიმუხლებს სულის ზიდვით დაღლილი ხორცი,
ან რომელ სურვილს გაუწყდება მშვილდზე ბაწარი,
საით გაწვდილი ჩანავლდება თვალებში სხივი,
დუღილს სად შეწყვეტს, ნეტავ, ჩემი გიჟი მაჭარი!

თუ გააჩნიათ ამ ძვლებს წონა, იმდენი, მაინც,
უკან მავალმა რომ შენიშნოს კაცის ნატარი,
ღრმა ნატერფალთან გვერდით მინდა ჩემიც გამოჩნდეს,
მსუბუქ ნაფეხურს მალე ფარავს წლების ნაცარი!

ამ ბობოქარ სულს, ვიცი, ძალა გამოელევა,
ნებიერ ულაყს, ვიცი, ჟამი, ლაგამს ამოსდებს
და სანამ ცეცხლი არ ჩამქრალა ჩემი დღეების,
მსურს მუდამ ქროლვით შევეჯახო ბედის გამოცდებს!

პ.ს. აი კიდევ ერთი ლექსი, ელეგია... როგორც ჩემს მიერ აქ გამოქვეყნებული ყველა ლექსი, არც ამ ლექსს უნახია ჯერ დღის სინათლე!
Jimmy T
მივესალმები ბაჩოს,

გთავაზობთ ჰაინეს კიდევ ერთ ლექსს.
Ein Weib

Sie hatten sich beide so herzlich lieb,
Spitzbübin war sie, er war ein Dieb.
Wenn er Schelmenstreiche machte,
Sie warf sich aufs Bette und lachte.
Der Tag verging in Freud und Lust,
Des Nachts lag sie an seiner Brust.
Als man ins Gefängnis ihn brachte,
Sie stand am Fenster und lachte.
Er ließ ihr sagen: »O komm zu mir,
Ich sehne mich so sehr nach dir,
Ich rufe nach dir, ich schmachte« -
Sie schüttelt' das Haupt und lachte.
Um sechse des Morgens ward er gehenkt,
Um sieben ward er ins Grab gesenkt;
Sie aber schon um achte
Trank roten Wein und lachte.

A Woman

They both embarked on a loving spree,
She was a crook and so was he.
After the smallest prank that he committed,
She threw herself on the bed and giggled.
The days went by with joy and lust,
At night she laid upon his chest.
The very day he was imprisoned,
She stood by the window and giggled.
Please come to me, he let her hear,
I long so much for you, my dear.
I call you , I am despaired -
She shook her head and giggled.
At the sixth hour of the morning, he hung in disgrace,
At the seventh hour, he was sent to his resting place;
As the strokes of eight could be heard,
She already drank red wine and giggled.
AMANDA!
Georgia,

Georgia, the whole day through
Just an old sweet song keeps Georgia on my mind.
Georgia, Georgia, a song of you
Comes as sweet and clear as moonlight through the pines.

Other arms reach out to me
Other eyes smile tenderly
Still in peaceful dreams I see
The road leads back to you.

Georgia, Georgia, no peace I find
Just an old sweet song keeps Georgia on my mind.

Melodies bring memories
That linger in my heart
Make me think of Georgia
Why did we ever part?

Some sweet day when blossoms fall
And all the world's a song
I'll go back to Georgia
'Cause that's where I belong.
AMANDA!
Georgia
Georgia......Georgia..........the whole day through
Just an old sweet song.....keeps Georgia on my mind

I said now, Georgia.....Georgia......a song of you
Comes as sweet and clear.....as moonlight through the pines

Other arms reach out to me.......other eyes smile tenderly
Still in peaceful dreams I see.......the road leads back to you

I said, Georgia........ Georgia......... no peace I find
Just an old sweet song........keeps Georgia on my mind

Other arms reach out to me........other eyes smile tenderly
Still in peaceful dreams I see......the road leads back to you

Now ya know it's, Georgia....Georgia...no peace, no peace I find
Just this old, sweet song......keeps Georgia on my mind

Just this old sweet song.......keeps Georgia on my mind
deda_ena
QUOTE
On `2004-03`-05 21:04, ბაჩო wrote:
სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარი  

ამხედრებულა ჩემს სხეულზე გიჟმაჟი სული,  
და ვით ჯოგის ცხენს, ანცი ბავშვი, ისე აქროლებს,  
რობოტი ტანიც მორჩილია მუდამ გამგონე,  
თავის ფეხისხმას, სულის გიჟურ, სრბოლას აყოლებს!  

დაჰქრიან ასე გახელებით და თავაწყვეტით-  
ცხენიც, მხედარიც გზას უვლიან ფართო შარაგზებს,  
უყვართ ხანდისხანს შეჯახება და გზა უვალი,  
ეჭიდებიან ასახსნელად უცხო ქარაგმებს!  

სულის კი მესმის, უხორცოა, ფრენა ვერ დაღლის,  
მაგრამ, ეს სხეული, ეს მანქანა, რადღა გაანცდა,  
რომ აჰყოლია სულს ამ გზებზე ხრიგინ-ხრიგინით,  
ნუთუ ვერა გრძნობს ჭანჭიკები რომ სულ დააცვდა!  

იმ ადგილამდე ასე ერთად ივლიან, ალბათ...  
ნაგვის სახით რომ ნახმარ ნივთებს სულები ყრიან,  
ეს ის ზღუდეა, როცა ხორცი სულს ვეღარ მისდევს,  
მოკვდავთ ენაზე სასაფლაოს რომ ეძახიან!  

სვლით და სხვა მრავლით, ჩემი სული, დაშრეტილ სხეულს,  
იქ დააგდებს და ცოდვებისგან განიწმინდება,  
და თუ ოდესმე სადმე ჩემი ლექსიც იელვებს  
შეუცნობ მხრიდან მხოლოდ ისღა თუ მოფრინდება!

პ.ს. ელეგია, აქ ვასრულებ შენს თხოვნას...
როგორც იქით გითხარი არც ეს ლექსია ჯერ სადმე გამოქვეყნებული  


[ This Message was edited by: ბაჩო on `2004-03`-05 21:07 ]

ეს ლექსი მიმაჩნია ძალზე ღრმა შინაარსის ლექსად და თუკი არაა ჯერ გამოქვეყნებული, მე არ მეშინია ამის თქმის, მჯერა, ის დაიკავებს ერთ-ერთ ღირსეულ ადგილს ქართულ პოეზიაში.
:smile:
Effi@
Jimmy T ეტყობა შენც ძალიან გიყვარს ჰეინე, კიდევ რანდენიმე ლექსს შემოგთავაზებ:

Wer zum ersten Male liebt,
Seis auch glücklos, ist ein Gott;
Aber wer zum zweiten Male
Glücklos liebt, der ist ein Narr.

Ich, ein solcher Narr, ich liebe
Wieder ohne Gegenliebe!
Sonne, Mond und Sterne lachen,
Und ich lache mit - und sterbe.




Freundschaft, Liebe, Stein der Weisen,
Diese dreie hört ich preisen,
Und ich pries und suchte sie,
Aber ach! ich fand sie nie.




Die Loreley

Ich weiß nicht was soll es bedeuten,
Daß ich so traurig bin;
Ein Märchen aus alten Zeiten,
Das kommt mir nicht aus dem Sinn.

Die Luft ist kühl und es dunkelt,
Und ruhig fließt der Rhein;
Der Gipfel des Berges funkelt
Im Abendsonnenschein.

Die schönste Jungfrau sitzet
Dort oben wunderbar;
Ihr goldnes Geschmeide blitzet,
Sie kämmt ihr goldenes Haar.

Sie kämmt es mit goldenem Kamme
Und singt ein Lied dabei;
Das hat eine wundersame,
Gewaltige Melodei.

Den Schiffer im kleinen Schiffe
Ergreift es mit wildem Weh;
Er schaut nicht die Felsenriffe,
Er schaut nur hinauf in die Höh.

Ich glaube, die Wellen verschlingen
Am Ende Schiffer und Kahn;
Und das hat mit ihrem Singen
Die `Lore-Lev` eetan.
zara
უწმინდურები პოეზიაშიც ვლინდება და სუფთა ხალასი სულიც...
ბაჩო ,ამ ლექსის შემდეგ... ვერ დავიჯერებ ,რომ ეს "ბოზბანდა" მოგვერევა! :smile:
მიხეილ რძ
Walther von der Vogelweide


Frowe, enlât iuch niht verdriezen

Frowe, enlât iuch niht verdriezen
miner rede, ob si gefüege sî.
möhte ichs wider iuch geniezen.
sô waer ich den besten gerne bî.
wizzet daz ir schoene sît:
hât ir, als ich mich verwaene,
güete bî der wolgetaene,
waz danne an iu einer êren lît!

Ich wil iu ze redenne gunnen
(sprechent swaz ir welt), obe ich niht tobe.
daz hât ir mir an gewunnen
mit dem iuwern minneclîchen lobe.
ichn weiz obe ich schoene bin,
gerne hete ich wîbes güete.
lêret mich wiech die behüete:
schoener lîp entouc niht âne sin.'


Frowe, daz wil ich iuch lêren,
wie ein wip der werlte leben sol.
guote liute sult ir êren,
minneclîch an sehen und grüezen wol:
eime sult ir iuwern lîp
geben für eigen, nement den sînen.
frowe, woltent ir den mînen,
den gaeb ich umb ein sô schoene wîp.



'Beide schowen unde grüezen,
swaz ich mich dar an versûmet hân,
daz wil ich vil gerne büezen.
ir hânt hovelîch an mir getân:
tuont durch mînen willen mê,
sît niht wan mîn redegeselle.
in weiz nieman dem ich welle
nemen den lîp: ez taete im lihte wê.'

Frowe, lânt michz alsô wâgen:
ich bin dicke komen ûz groezer nôt:
unde lânts iuch niht betrâgen:
stirbe ab ich, sô bin ich sanfte tôt.
'hêrre, ich wil noch langer leben.
lîhte ist iu der lîp unmaere:
waz bedorfte ich solher swaere,
solt ich mînen lîp umb iuwern geben?'
anon
ბაჩო რატო არ აქვეყნებ ა? გამოაქვეყნე კაცო სადმე. მაგალითად იპოდრომზე. ძალიან აქტუალური იქნება. ოღონდ კიდე დაამატე რამე ცხენების მოვლა პატრონობის ციკლიდან.
zara
ქრისტეშობა!
ქრისტეშობა

ალბათ თვითონ ღმერთი ირჩევს-უცნაური რამეა
ქრისტეშობა თითქმის მუდამ საოცარი ღამეა.
დეკემბერი დააჭენებს, ყინვით ნახატ ეტლებსა
ამ ღამით ხომ წამებული ქრისტე იშვა ბეთლემსა.
მერე ზეცად აღევლინე, არ მიგიღეს მიწაზე
ნუთუ აღარ დაბრუნდები ცოდვილ დედამიწაზე.
ზეცად წასულს იკან მოგყვა ლოცვა-ცრემლის დამდენი
ქვეყნად ერთი ქრისტე დარჩი და იუდა რამდენი.
ალბათ მისთვის გაიაფდა ღალატი და გაცემა,
ფეხზე დგომა არის ძნელი, ადვილია დაცემა!
მეც დავრწმუნდი არ გამქრალა ქვეყნად შური და მტრობა
მეც მომიწევს ლეონარდოს საიდუმლო სერობა
და წარსული, სიზმრად მექცა, მომავალი ოცნებად
მეგობარი ვეღარ მიცნობს მნახავს და გაოცდება
ქრისტეშობას სხვა ჩემს გარდა სევდას ვინ დაიბედებს
ძველი წელი ხსოვნას მართმევს ახალი კი იმედებს
ქრისტე აღსდგა! - ქრისტე აღსდგა! - ჩემი სული ცას უხმობს,
ჭეშმარიტად! - კვლავ იუდა ნიშნისგებით მპასუხობს
თუმცა შუბლზე სამარცხვინო მინდა დაღი დავაკრა
ჯვარს ვერ ვკადრებ, ქრისტეს მერე ზედ იუდა გავაკრა!
შერცხვენილი, წარწყმედილი, ეგდოს ქვეყნად ეთრიოს,
ხოლო შენზედ მრავალ მლოცველს კვლავაც ღამე ეთიოს,
რწმენა ძნელად გადარჩება, ხატი უფრო ადვილად
ქრისტე აღსდგა ჭეშმარიტად, ქრისტე აღსდგა ნამდვილად!

ზვიად გამსახურდია

პ.ს. ეს ლექსი ხელნაწერის სახით არის გავრცელებული ამერიკაში მცხოვრებ ქართველთა შორის. ამდენად, ლექსში, შესაძლოა სასვენი ნიშნებიც აკლდეს, მაგრამ ეს დიდებული ლექსი მაინც ვერ კარგავს თავის სილამაზეს.

[ This Message was edited by: zara on `2004-03`-07 01:17 ]
Mlle Qartveli
სამუილ მარშაკი:

СОБАКА ДИНГО

Нет, я не волк и не лиса.
Вы приезжайте к нам в леса,
И там увидите вы пса -
Воинственного динго.

Пусть вам расскажет кенгуру,
Как в австралийскую жару
Гнал по лесам его сестру
Поджарый, тощий динго.

Она в кусты - и я за ней,
Она в ручей - и я в ручей,
Она быстрей - и я быстрей,
Неутомимый динго.

Она хитра, и я не прост.
С утра бежали мы до звезд,
Но вот поймал ее за хвост
Неумолимый динго.

Теперь у всех я на виду
В зоологическом саду,
Верчусь волчком и мяса жду,
Неугомонный динго.





ГИЕНА



Захрапели носороги,
Дремлет страус длинноногий.
Толстокожий бегемот
Лег спокойно на живот.
Спит верблюд, согнув колени.
Но не спится мне - гиене!

Настает моя пора:
Буду выть я до утра.
Днем молчала я угрюмо -
Я боюсь дневного шума -
Но зато мой хриплый смех
По ночам пугает всех!
Даже львы меня боятся...
Как над ними не смеяться?





УРОК ВЕЖЛИВОСТИ



Медведя лет пяти-шести
Учили, как себя вести:

- В гостях, медведь,
Нельзя реветь,
Нельзя грубить и чваниться.
Знакомым надо кланяться,
Снимать пред ними шляпу,
Не наступать на лапу,
И не ловить зубами блох,
И не ходить на четырех.

Не надо чавкать и зевать,
А кто зевает всласть,
Тот должен лапой прикрывать
Разинутую пасть.

Послушен будь, и вежлив будь,
И уступай прохожим путь,
А старых уважай

И бабушку-медведицу
В туман и гололедицу
До дома провожай!

Так Мишку лет пяти-шести
Учили, как себя вести...
Хоть с виду стал он вежливым,
Остался он медвежливым.

Он кланялся соседям -
Лисицам и медведям,
Знакомым место уступал,
Снимал пред ними шляпу,
А незнакомым наступал
Всей пяткою на лапу.

Совал куда не надо нос,
Топтал траву и мял овес.

Наваливался брюхом
На публику в метро
И старикам, старухам
Грозил сломать ребро.

Медведя лет пяти-шести
Учили, как себя вести.

Но, видно, воспитатели
Напрасно время тратили!
anon
QUOTE

On `2004-03`-06 12:38, zara wrote:
მიხაილ რძეს ეტყობა რძე უყვარს, მაგრამ მე რომ ძუძუ  არა მაქვს, რა ჩავუდო პირში?
იქნებ ანონსაც ნატურალურის გემო   რომ არ გაუსინჯია , ყველაფერი "მატყუარას" ეფექტი გონია?

გამომდინარე იქედან რომ ბოლო ხანებში ზარას პოსტები სულ უფრო კარგავს შინაარსსა და ხაზს, მე მგონია რომ ეს სინამდვილეში პოსტები კი არა დაშიფრული შეტყობინებებია თავისუფალ ქვისმთლელთა საძმოსათვის.

არ ვიცი საძმო რას გეგმავს მაგრამ აი ჩემი ვარაუდი:

მე მგონი საძმოს უნდა ისარგებლოს გრძნეული ფერშლის კრწანისში ყოფნით და მოიტაცონ აცტეკების ოქრო. ეს ოქრო თავის დროზე ჰულიო კორტასარმა და პისარიომ უკანასკნელ იმპერატორს წაართვეს. დიდი ხნის შემდეგ დოქტორმა ბაჩომ ზუზუმბოს მთებში აღმოაჩინა მათი გალეონი, რომელიც სერ ფრენსის დრეიკმა ჩაძირა ზარბაზნების კონონადით რიოაჩას ალყის დღეებში.

შემდგომი ბედი ამ ოქროსი დანამდვილებით არის ცნობილი: დოქტორმა ბაჩომ და ზარამ აცტეკების ოქრო თავიანთ სულებად გადაადნეს და ამ ნიღბებს ამოფარებული კარგა ხანი ზუზუმბოს მთებში დაეხეტებოდნენ ღმერთის დაგეროტიპის საპოვნელად. მთებშო ხეტიალის მეორმოცე დღეს დოქტორ ბაჩოს ხილვა ჰქონდა, მას დიდოსტატის ვაჟი გამოეცხადა და ყურში ჩასჩურჩულა: მე ვარ მესია და მტვირთველი შენი ცოდვების. ლურსმნით გაიფატრე ხელისგული და გეპატიება ყველაფერი.

დოქტორმა ბაჩომ ხელისგული ლურსმნის გაიფატრა და სისხლიან ხელშეკრულებას მოაწერა მესიასთან ხელი: აცტეკების ოქრო, ბაჩოს სულში გადამდნარი მესიას მიყიდა განწმენდის სანაცვლოდ.

მაგრამ ამაოებავ ამაოებისა! მესიამ ბაჩოს ულვაშები მოიხსნა და ალას, გრძნეული ფერშალი ყოფილა შენიღბულია მესიის ულვაშებში.

ასე დაკარგეს დოქტორმა ბაჩომ და ზარამ აცტეკების ოქრო. ჰოდა ეხლა გვირაბს თხრიან ბომბეიდან კრწანისამდე, ოქროს დასაბრუნებლად. მაგრამ არ იცინ რა სიურპრიზი მოელით დელისის მეტროსთან. ისტორია მეორდება, და თან როგორ ფარსი, ისევე როგორც ლაფატკით შეიარაღებული მთავარი მონდეალისტის გამოსვლა-მონოლოგი.

მოემზადეთ! ჩაიბანეთ! იხმარეთ ვაზელინი! დიადი კირკის მოტყმა ახლოა!
Isito
როგორ მშურს ყველასი, ვისაც ლექსების სილამაზის აღქმა შეუძლია. მე ამ მხრივ დაბადებიდან დაჩაგრული ვარ. :smile: სამაგიეროდ საბავშვო ლექსები ვისწავლე ამ ბოლო დროს ბევრი :smile: მაგალითად:

დიდი წვიმა მოსულა
სპილო იცვამს ბოტებს
ორი ბოტი არ ყოფნის
ოთხით დააბოტებს

:smile:

ისე, დიდი მადლობელი ვიქნები, თუ საბავშვო ლექსებს დამიწერთ, ჩემს შვილს ვასწავლიდი. :smile:
AMANDA!
QUOTE

On `2004-03`-06 23:33, Isito wrote:
როგორ მშურს ყველასი, ვისაც ლექსების სილამაზის აღქმა შეუძლია. მე ამ მხრივ დაბადებიდან დაჩაგრული ვარ. smile.gif სამაგიეროდ საბავშვო ლექსები ვისწავლე ამ ბოლო დროს ბევრი smile.gif მაგალითად:  

დიდი წვიმა მოსულა  
სპილო იცვამს ბოტებს
ორი ბოტი არ ყოფნის
ოთხით დააბოტებს

smile.gif

ისე, დიდი მადლობელი ვიქნები, თუ საბავშვო ლექსებს დამიწერთ, ჩემს შვილს ვასწავლიდი. smile.gif


ძალიან კარგი იდეაა, მე კი შვილიშვილს ვასწავლიდი smile.gif
AMANDA!
გაზაფხული შემოსულა ლენ...
რია-რია აუტეხავთ ჩიტებს,
მე გიყიდი წითელ-ყვითელ ჩითებს,
თეთრი ტილო მომიქარგე შენ.

მომანატრე სათიბი და ტყე,
სუნი ქუსლით გასრესილი ანწლის
შორს გუმბათი ბეთანიის ტაძრის
და ცისფერი უბორკილო დღე.

აწი აღარ გაგაჩერებ შინ,
აწი ოჯახს ვერ დაარქმევ დილეგს,
მკვირცხლი ბიჭი შეუყენე ბილიკს ,
მწევარივით გამისტუმრე წინ.

გაზაფხული შემოსულა ლენ...


ეს ლექსი არ ყოფილა ლებანიძესი ლადმუაზელ.
საქართველოს რადიომ გამოაცხდა თურმე საჯაიას დაწერილი ყოფილა.
Pipo
QUOTE

გაზაფხული შემოსულა ლენ...  


ეს ლექსი არ ყოფილა ლებანიძესი ლადმუაზელ.
საქართველოს რადიომ გამოაცხდა თურმე საჯაიას დაწერილი ყოფილა.



ნუ გადამრევ ამანდა, მურმანის ყველა კრებულშია ეს ლექსი!
რაო, ისიც ხო არ თქვეს - მითვისებულიაო...
vega
QUOTE

On `2004-03`-06 06:59, anon wrote:
ბაჩო რატო არ აქვეყნებ ა? გამოაქვეყნე კაცო სადმე. მაგალითად იპოდრომზე. ძალიან აქტუალური იქნება. ოღონდ კიდე დაამატე რამე ცხენების მოვლა პატრონობის ციკლიდან.


laugh.gif laugh.gif laugh.gif

კსტატი ო პტიჩახ:

Кони привиредливые

Вдоль обрыва, по-над пропастью,
по самому по краю
Я коней своих нагайкою стегаю, погоняю.
Что-то воздуха мне мало,
ветер пью, туман глотаю,
Чую с гибельным восторгом,
пропадаю, пропадаю!

Чуть помедленнее, кони, чуть помедленнее,
Вы тугую не слушайте плеть!
Что-то кони мне попались привередливые...
Я дожить не смогу, мне допеть не успеть.

Я коней напою, я куплет допою
Хоть мгновение еще постою на краю.

Сгину я - меня пушинкой ураган снемет с ладони...
И в санях меня галопом повлекут по снегу утром.
Вы не шаг неторопливый перейдите, мои кони,
Хоть немного, но продлите путь к последнему приюту!

Чуть помедленнее, кони, чуть помедленнее,
Умаляю вас вскачь не лететь!
Что за кони мне попались привередливые...
И дожить я не смог, и допеть - не успеть.

Я коней напою, я куплет допою
Хоть мгновение еще постою на краю.


Мы успели... В гости к богу не бывает опозданий.
Чтож там ангелы поют такими злыми голосами?
Или это колокольчик весь извелся от рыданий,
Или я кричу коням, чтоб не несли так быстро сани!

Чуть помедленнее, кони, чуть помедленнее,
Не указчики вам кнут и плеть!
Что за кони мне попались привередливые...
Коль дожить не успел, так хотя бы допеть!

Я коней напою, я куплет допою
Хоть мгновение еще постою на краю!..
zara
ქრისტეშობა!
ქრისტეშობა

ალბათ თვითონ ღმერთი ირჩევს-უცნაური რამეა
ქრისტეშობა თითქმის მუდამ საოცარი ღამეა.
დეკემბერი დააჭენებს, ყინვით ნახატ ეტლებსა
ამ ღამით ხომ წამებული ქრისტე იშვა ბეთლემსა.
მერე ზეცად აღევლინე, არ მიგიღეს მიწაზე
ნუთუ აღარ დაბრუნდები ცოდვილ დედამიწაზე.
ზეცად წასულს იკან მოგყვა ლოცვა-ცრემლის დამდენი
ქვეყნად ერთი ქრისტე დარჩი და იუდა რამდენი.
ალბათ მისთვის გაიაფდა ღალატი და გაცემა,
ფეხზე დგომა არის ძნელი, ადვილია დაცემა!
მეც დავრწმუნდი არ გამქრალა ქვეყნად შური და მტრობა
მეც მომიწევს ლეონარდოს საიდუმლო სერობა
და წარსული, სიზმრად მექცა, მომავალი ოცნებად
მეგობარი ვეღარ მიცნობს მნახავს და გაოცდება
ქრისტეშობას სხვა ჩემს გარდა სევდას ვინ დაიბედებს
ძველი წელი ხსოვნას მართმევს ახალი კი იმედებს
ქრისტე აღსდგა! - ქრისტე აღსდგა! - ჩემი სული ცას უხმობს,
ჭეშმარიტად! - კვლავ იუდა ნიშნისგებით მპასუხობს
თუმცა შუბლზე სამარცხვინო მინდა დაღი დავაკრა
ჯვარს ვერ ვკადრებ, ქრისტეს მერე ზედ იუდა გავაკრა!
შერცხვენილი, წარწყმედილი, ეგდოს ქვეყნად ეთრიოს,
ხოლო შენზედ მრავალ მლოცველს კვლავაც ღამე ეთიოს,
რწმენა ძნელად გადარჩება, ხატი უფრო ადვილად
ქრისტე აღსდგა ჭეშმარიტად, ქრისტე აღსდგა ნამდვილად!

ზვიად გამსახურდია

პ.ს. ეს ლექსი ხელნაწერის სახით არის გავრცელებული ამერიკაში მცხოვრებ ქართველთა შორის. ამდენად, ლექსში, შესაძლოა სასვენი ნიშნებიც აკლდეს, მაგრამ ეს დიდებული ლექსი მაინც ვერ კარგავს თავის სილამაზეს.




[ This Message was edited by: zara on `2004-03`-07 01:18 ]
Makvala
უცნაური ლექსი იყო ზარა... რას არ გაიგებ კაცი...
მაგრამ არა უშავდა.
zara
ქრისტეშობა!
ქრისტეშობა

ალბათ თვითონ ღმერთი ირჩევს-უცნაური რამეა
ქრისტეშობა თითქმის მუდამ საოცარი ღამეა.
დეკემბერი დააჭენებს, ყინვით ნახატ ეტლებსა
ამ ღამით ხომ წამებული ქრისტე იშვა ბეთლემსა.
მერე ზეცად აღევლინე, არ მიგიღეს მიწაზე
ნუთუ აღარ დაბრუნდები ცოდვილ დედამიწაზე.
ზეცად წასულს იკან მოგყვა ლოცვა-ცრემლის დამდენი
ქვეყნად ერთი ქრისტე დარჩი და იუდა რამდენი.
ალბათ მისთვის გაიაფდა ღალატი და გაცემა,
ფეხზე დგომა არის ძნელი, ადვილია დაცემა!
მეც დავრწმუნდი არ გამქრალა ქვეყნად შური და მტრობა
მეც მომიწევს ლეონარდოს საიდუმლო სერობა
და წარსული, სიზმრად მექცა, მომავალი ოცნებად
მეგობარი ვეღარ მიცნობს მნახავს და გაოცდება
ქრისტეშობას სხვა ჩემს გარდა სევდას ვინ დაიბედებს
ძველი წელი ხსოვნას მართმევს ახალი კი იმედებს
ქრისტე აღსდგა! - ქრისტე აღსდგა! - ჩემი სული ცას უხმობს,
ჭეშმარიტად! - კვლავ იუდა ნიშნისგებით მპასუხობს
თუმცა შუბლზე სამარცხვინო მინდა დაღი დავაკრა
ჯვარს ვერ ვკადრებ, ქრისტეს მერე ზედ იუდა გავაკრა!
შერცხვენილი, წარწყმედილი, ეგდოს ქვეყნად ეთრიოს,
ხოლო შენზედ მრავალ მლოცველს კვლავაც ღამე ეთიოს,
რწმენა ძნელად გადარჩება, ხატი უფრო ადვილად
ქრისტე აღსდგა ჭეშმარიტად, ქრისტე აღსდგა ნამდვილად!

ზვიად გამსახურდია

პ.ს. ეს ლექსი ხელნაწერის სახით არის გავრცელებული ამერიკაში მცხოვრებ ქართველთა შორის. ამდენად, ლექსში, შესაძლოა სასვენი ნიშნებიც აკლდეს, მაგრამ ეს დიდებული ლექსი მაინც ვერ კარგავს თავის სილამაზეს.




[ This Message was edited by: zara on `2004-03`-07 01:17 ]
zara
ქრისტეშობა

ალბათ თვითონ ღმერთი ირჩევს-უცნაური რამეა
ქრისტეშობა თითქმის მუდამ საოცარი ღამეა.
დეკემბერი დააჭენებს, ყინვით ნახატ ეტლებსა
ამ ღამით ხომ წამებული ქრისტე იშვა ბეთლემსა.
მერე ზეცად აღევლინე, არ მიგიღეს მიწაზე
ნუთუ აღარ დაბრუნდები ცოდვილ დედამიწაზე.
ზეცად წასულს იკან მოგყვა ლოცვა-ცრემლის დამდენი
ქვეყნად ერთი ქრისტე დარჩი და იუდა რამდენი.
ალბათ მისთვის გაიაფდა ღალატი და გაცემა,
ფეხზე დგომა არის ძნელი, ადვილია დაცემა!
მეც დავრწმუნდი არ გამქრალა ქვეყნად შური და მტრობა
მეც მომიწევს ლეონარდოს საიდუმლო სერობა
და წარსული, სიზმრად მექცა, მომავალი ოცნებად
მეგობარი ვეღარ მიცნობს მნახავს და გაოცდება
ქრისტეშობას სხვა ჩემს გარდა სევდას ვინ დაიბედებს
ძველი წელი ხსოვნას მართმევს ახალი კი იმედებს
ქრისტე აღსდგა! - ქრისტე აღსდგა! - ჩემი სული ცას უხმობს,
ჭეშმარიტად! - კვლავ იუდა ნიშნისგებით მპასუხობს
თუმცა შუბლზე სამარცხვინო მინდა დაღი დავაკრა
ჯვარს ვერ ვკადრებ, ქრისტეს მერე ზედ იუდა გავაკრა!
შერცხვენილი, წარწყმედილი, ეგდოს ქვეყნად ეთრიოს,
ხოლო შენზედ მრავალ მლოცველს კვლავაც ღამე ეთიოს,
რწმენა ძნელად გადარჩება, ხატი უფრო ადვილად
ქრისტე აღსდგა ჭეშმარიტად, ქრისტე აღსდგა ნამდვილად!

ზვიად გამსახურდია

პ.ს. ეს ლექსი ხელნაწერის სახით არის გავრცელებული ამერიკაში მცხოვრებ ქართველთა შორის. ამდენად, ლექსში, შესაძლოა სასვენი ნიშნებიც აკლდეს, მაგრამ ეს დიდებული ლექსი მაინც ვერ კარგავს თავის სილამაზეს.
zara
ო, იოანე! (ენა-ოი)

ო, იოანე!
სულიერო ძმაო ქრისტესი.
ჟამი მოსულა უსასტიკესი,
სისხლი იღვრება თეთრი კრავისა,
წმინდათა-წმინდა, უსპეტაკესი!

ო, იოანე!
სულიერო ძმაო ქრისტესი.
მტერია ურიცხვი, მრავალათასი,
დამდგარა ჟამი ყოფნა-არყოფნის...
თავგანწირული იბრძვის კავკასი!

ო, იოანე!
სულიერო ძმაო ქრისტესი.
არს სიტყვა უფლისი,-
შეიმუსრება მტერი უმძვინვარესი,
ლაშქრით, ძლევამოსილ გიორგისი.

ო, იოანე!
სულიერო ძმაო ქრისტესი.
მჯერა შენი გამოცხადების,
ახლოვდება ჟამი განკითხვის,
გადარჩება მოდგმა იაფეტისი...

ო, იოანე!
სულიერო ძმაო ქრისტესი.




ძმას თუ ემდური

“ ძმას თუ ემდური, სად მიგყავს მსხვერპლი?...”
ფიქრობ, მიუძღვნა ღმერთს შესაწირი?...
ო, უგუნურო, უკან მობრუნდი
და პირველ როგში ძმას შეურიგდი...

უფლის სახლია ყველა ტაძარი
და შიგ ანთია ღვთის კელაპტარი...
მოყვასს თუ ვერ სცნობ, ძმა უარყავი,
ღმერთს რაღად უნდა შესაწირავი?!.




გაბრწყინდება
ვუძღვნი აფხაზეთში ტრაგიკულად დაღუპული
ჩემი სულიერი ძმის- გურამ სალიას ხსოვნას.

ათასწლეული გვეთხოვება, მიდის მიიგრაგნება,
დაბეჭდილი წიგნი მალე გაიხსნება.
დიდ არს უფლის ნება,
გაბრწყინდება იბერია, უცილოდ გაბრწყინდება!

ახალი იერუსალიმი ციდან,ზეცით დაეშვება,
დავითის ფესვი გაიხარებს, გამარჯვებით დამკვიდრდება,
ურწმუნოს და მტარვალს ორმაგად მიეზღვება,
გაბრწყინდება იბერია! უცილობლად გაბრწყინდება!




ალექსანდრე ბატონიშვილს

სიზმარად ვნახე ალექსანდრე უფლისწული,
წუხელ იყო ხევსურეთში ამოსული,
რაშზე იჯდა ზვიადი და რაინდული,
უხდებოდა ჯაჭვ-პერანგი ხვარასნული.

ხეკში ეპყრა უქარქაშო ორლესული,
კვლავაც გმირი, ბობოქარი მისი სული,
სამშობლოზე გული მაგრად ანთებული,
მასთან ერთად ჯვარცმული და წამებული.

ზრახვა რუსის მუდამ იყო ვერაგული,
სიავესაც აქვს თავისი დასასრული.
სიზმრად ვნახე ალექსანდრე უფლისწული,
უხდებოდა ჯაჭვ-პერანგი ხვარასნული.



ჰე, მებადურო!

ჰე, მებადურო! აღმოსავლეთით ისროლე ბადე,
იქ დაუმალავთ ოდითგანვე დიადი სიბრძნე.
ავთანდილიც ხომ აღმოსავლეთით ეძებდა ნესტანს,
არა მიწიერს, არა მოკვდავს, არამედ ღმერთქალს.

ქაჯეთის ციხე აღებული გვეგონა თითქოს,
ამ საიდუმლოს განაცხადებს თვით ბრძენი დივნოს,
ბოროტებაზე იმარჯვებსო ბოლოს კეთილი,
ასე მღეროდა რუსთაველი, კაცი ღმერთქმნილი.



აჰა, ინათებს

აჰა, ინათებს, მოვა უფალი,
იხარე ერო, შემოჰკარ ზარი...
წინ მიგიძღვება რწმენა მართალი,
ღმერთმა გიკურთხა ვაზი და ჯვარი.

მწყემსს ელოდება ობოლი ცხვარი,
კავკასიონზე დგას მაცხოვარი...
ერო, შემოჰკარ, შემოჰკარ ზარი,
მწამს, აგიხდება ნაოცნებარი...




კავკასია არის მესია

თვით კავკასია არის მესია,
უფლის ტაძარი და ეკლესია,
რომ წილხვედრია, თან ქრისტესია,
არსთაგამრიგეს დანაწესია...

არის დიდგორი, არის ქართლოსი,
და ნატერფალი წმინდა ნინოსი...
კავკასიონზე დგას ანგელოსი,
ცრემლი იღვრება აქ იესოსი...

სადაც ქრისტეა, იქვეა ჯვარცმა,
ჯერ უნდა ევნო, მერეა კდემა,
თუ გოლგოთაა, არის აღდგომა,
ესაა ნება და უფლის აღთქმა...



ლაზი ვარ

ლაზი ვარ, ლაზი!
მიყვარს ზღვა, თვალსაწიერი უკიდეგანო,
ზღვაზე გაზრდილი, დღეს ვარ ბოგანო,
იმ ტკბილ სავანეს ვერ შეველევი,
გულში ჩავიკრავ და სათუთად შემოვეხვევი.

ლაზი ვარ, ლაზი!
გამიშვით ზღვაში, იმ სტიქიონში გადავვარდები,
ბობოქარ ტალღებს, აზვირთებულთ შევერკინები.
შთანმთქას სტიქიამ, შეეხეთქება ზვირთებს ზვირთები,
ჰა, ავიწყვიტე, ვიცი, მისი წერა გავხდები!

ლაზი ვარ,ლაზი!



ვაზი და ენა

მამულს თელავდა მტერი მტარვალი,
იჩეხებოდა ვაზი და ენა...
თავს გვეხვეოდა ურდო მრავალი,
მაინც ვერ შერყვნეს მაცხოვრის რწმენა...

იყო მახვილი კვეთება, ღრჭენა,
ბრძოლის ყიჟინა, რაინდთა რკენა,
იყო ტაიჭთა სრბოლა და ბრდღვენა,
შუბის ტყორცნა და ისრების ფრენა...

ენა, მამული, სარწმუნოება,
ეს სამებაა, ღვთიური მცნება,
ჩვენ აღმაფრენა მით გვენიჭება,
მისთვის სიკვდილი, ან გამარჯვება!...



ჯუმა ლაზი

დიდო ხელმწიფევ, მითრიდატევ, გეამბორები,
დაკარგულია კვირიბები, არ გვყავს მოგვები.
ძველი დიდებაც აღარ არის, დაკარგულია,
სკვითმა წაგვგლიჯა სებასტოპოლი-დიოსკურია.

არაფერს ამბობს, დადუმებულა ჩვენი ფაზისი,
თუმცა, იქ დადგეს დიდი ძეგლი ცოტნე რაინდის.
რად გადაკვრია ამ ჩვენს წარსულს შავი ბურუსი?
აღარ მასვენებს მწარე ხვედრი ლაზეთ-კოლხეთის.

არ მიგვიძღვიან მეფეები-წათე, გუბაზი,
ბობოქრობს პონტო. ქარიშხალი. არის მერეხი.
ხოფაში მივალ, წინ მეღობება ურჩი ჭოროხი,
იქ მელოდება ჩქიმი ჯუმა, ამაყი ლაზი.



საფარ ბეგი

ვუძღვნი ბომბორაში(გუდაუთის რაიონი), რუსეთის სამხედრო აეროდრომზე,
აფსუების მიერ მანქანის საწვავზე გაყიდულ ქართველ გოგონებს, (ინფორმაცია
მივიღე საქართველოს ტელევიზიის პირველი არხით, 27 სექტემბერი 1998 წელი)



საფარ ბეგო, პირშავი ხარ,
გამზრდელიდან შემიტყვია...
პაპაჩემის კოლხურ მიწა
სათარეშოდ გაგიხდია!

გაგონილმა შემაძრწუნა,
მტერ-მოყვარე ვერ გიცვნია,
ბომბორაში კოლხი ცირა
საწვავზე რომ გაგიცვლია.

ნაშიერი მონღოლთ ურდოს
მამობილად გაგიხდია...
თუმცა, ხედავ,საჩუქრისთვის
მადლობასაც არ გიხდიან.

ეგ რამდენი ნაძირალა,
ჰაჯი უსუპ, გაგიზრდია!
გველს უბეში ვინახავდით
ეჰ, ამდენ ხანს არ გვიგრძვნია.

წინაპართა მიტოვებულ
საფლავები რას მეტყვიან?.
თუკი აღარ გაგიცივე,
საფარ ბეგო, გულში ტყვია!
Makvala
აი ეს უკვე მესმის, მაგრამ ეხლა მე რა ვქნა ჩემი პოსტიც გადავაკეთო და ლექსი ჩავწერო არა???

QUOTE

On `2004-03`-07 00:59, Makvala wrote:
უცნაური ლექსი იყო ზარა... რას არ გაიგებ კაცი...
მაგრამ არა უშავდა.

zara
QUOTE

On `2004-03`-07 01:27, Makvala wrote:
აი ეს უკვე მესმის, მაგრამ ეხლა მე რა ვქნა ჩემი პოსტიც გადავაკეთო და ლექსი ჩავწერო არა???

QUOTE

On `2004-03`-07 00:59, Makvala wrote:
უცნაური ლექსი იყო ზარა... რას არ გაიგებ კაცი...
მაგრამ არა უშავდა.




მიაწექი!
:grin:
vega
QUOTE

On `2004-03`-07 01:27, Makvala wrote:
აი ეს უკვე მესმის, მაგრამ ეხლა მე რა ვქნა ჩემი პოსტიც გადავაკეთო და ლექსი ჩავწერო არა???

QUOTE

On `2004-03`-07 00:59, Makvala wrote:
უცნაური ლექსი იყო ზარა... რას არ გაიგებ კაცი...
მაგრამ არა უშავდა.





Гусары, молчать!
zara
"მე დავიბადე ღვინობისთვეს, ტრფიალი ღვინის,
მხიბლავს, როდესაც პირმცინარე ვაზი მიღიმის.
ღვინო სითხეა ღვთაებრივი, სისხლი მაცხოვრის,
ვსვამ სადღეგრძელოს ძმობისა და კაცურ-კაცობის.
უფალს ვთხოვ მხოლოდ, პური მომცეს ჩემი არსობის,
შორს, ფუფუნებავ, სათავე ხარ არარაობის.

ვის რას ვუშავებ, თუ ფაცხის სითბო მირჩევნია სითბოს ქარვასლის
და იავნანის ჰანგებზე გაზრდილს
მინდა, მესხუროს უკვდავების ცრემლები ვაზის.
ვიყო ტყვექმნილი ღვინისა და ქალის სინაზის,
მოძმე ბახუსის,
ძუძუ, რომელსაც უწოვია თურმე ავაზის.

ღვინო სითხეა ღვთაებრივი, სისხლი მაცხოვრის,
ამიტომ შევსვამ სადღეგრძელოს ძმობისა და კაცურ-კაცობის".
("ღვინობისთვე")
zara
"ვარ გაყიდული კოლხი,
ოდაც წამართვეს, ქოხიც,
ზღვაც წამართვეს და მიწაც,
ღმერთო, მებრძოდნენ ჯვრითაც!..."
("ღმერთო, მებრძოდნენ ჯვრითაც")
zara
ჟამმა გამძარცვა,
არ შემიბრალა,
წლებმა წამართვეს,
ღმერთმა რაც მომცა.
მეც ღვინითსავსე
მიჭირავს თასი
და სიჭაბუკის
ნაკვალევს ვლოცავ..."
("ნაკვალევს ვლოცავ")
zara
აფეთქდა გული, აზრი აფეთქდა,
აფეთქდა გონი!!!
ამას რას ვხედავ-გადარეულა კაცობრიობა...
განა მე ვცდები?!.
ასეა, მგონი!..."
zara
"რაც დაწერილა, მჯერა".
("მჯერა")

"დაველოდები ჟამს,
რადგან მომავლის მწამს".
("დაველოდები ჟამს")

"მწყემსო, შემოჰკარ
იმედის ზარი".
("იმედის ზარი
AMANDA!
QUOTE

On `2004-03`-07 00:25, Pipo wrote:
QUOTE

გაზაფხული შემოსულა ლენ...  


ეს ლექსი არ ყოფილა ლებანიძესი ლადმუაზელ.
საქართველოს რადიომ გამოაცხდა თურმე საჯაიას დაწერილი ყოფილა.



ნუ გადამრევ ამანდა, მურმანის ყველა კრებულშია ეს ლექსი!
რაო, ისიც ხო არ თქვეს - მითვისებულიაო...


არ ვიცი ძალიან მიყვარს ეგ სიმღერა უსმენდი რადიოში და ასე თქვეს.
რადიოც თუ იტყვილება საქართველოში და ყალბ ინფორმაციებს იძლევა, არ ვიცი :sad:
Mlle Qartveli
ДУРАКИ

За горою у реки
Жили-были дураки,
Жили,
Были,
Поживали,
Громко песню распевали:

Ай люли, люли, люли!
Пролетали журавли,
Залетели в город Муром,
Поклонились нашим курам,
Поклонились до земли,
Ай люли, люли, люли!

Что ни делает дурак,
Все он делает не так:
Начинает не с начала,
А кончает как попало.

На суку сидит верхом,
Бьет с размаху топором.
Говорит с верхушки птица:
Эй, дурак! Беда случится-
Сук подрубишь под собой -
Полетишь вниз головой!
Ай люли, люли, люли
Пролетали журавли,

За горою у реки
Славно жили дураки,
Да недавно отчего-то
Одолела их зевота.
Все ходили, ошалев,
Да зевали нараспев.

Дуракам сказали тетки-
"Подвяжите подбородки,
Да ложитесь почивать -
Перестанете зевать!"

Но зевакам стало хуже:
Не идет зевок наружу,
Дует в уши, давит грудь, -
Страсть как хочется зевнуть!
Ай люли, люли, люли!
Пролетали журавли.

Дураки не знали счета.
Вдруг царю пришла охота -
Чтобы время скоротать -
Дураков пересчитать.

Дураки на все согласны.
На досуге, в полдень ясный
Собрались они на луг
И на землю сели в круг.

Говорят: "Начнем-ка, братцы!
Чур, со счета не сбиваться!"

Только вдруг из облаков
Хлынул дождь на дураков.
Дураки не ожидали,
Что там льется? Не вода ли?
Коли чистая вода,
Это, братцы, не беда.
А вот ежели помои,
Дело было бы другое!
Ай люли, люли, люли!
Пролетали журавли!

Солнце в небе засияло,
Облаков как не бывало...
После дождика опять
Принялись они считать.
Весь народ пересчитали,
Одурели и устали,
Да последнее число
Позабыли, как назло!
Ай люли, люли, люди!
Пролетали журавли.

За горою у реки
Жили-были дураки,
Жили,
Были,
Поживали,
Громко песню распевали:

Ай люли, люли, люли!
Плыли в миске корабли,
Да наехали на ложку,
Налетели на картошку,
Затрещали корабли...
Ай люли, люли, люли!

Ай люли, люли, люли!
Наши лапти в лес пошли,
Да нашли пчелиный улей,
Много меду зачерпнули
И ребятам принесли.
Ай люли, люли, люли!
Mlle Qartveli
ბელა ახმადულინა


СНЫ О ГРУЗИИ

Сны о Грузии - вот радость!
И под утро так чиста
виноградовая сладость,
осенявшая уста.
Ни о чем я не жалею,
ничего я не хочу -
в золотом Свети-Цховели
ставлю бедную свечу.
малым камушкам во Мцхета
воздаю хвалу и честь.
Господи, пусть будет это
вечно так, как ныне есть.
Пусть всегда мне будут в новость
и колдуют надо мной
милой родины суровость,
неясность родины чужой.



ГРУЗИНСКИХ ЖЕНЩИН ИМЕНА

Там в море паруса плутали,
и, непричастные жаре,
медлительно цвели платаны
и осыпались в ноябре.

И лавочка в старинном парке
бела вставала и нема,
и смутно виноградом пахли
грузинских женщин имена.

Они переходили в лепет,
который к морю выбегал
и выплывал, как черный лебедь,
и странно шею выгибал.

Смеялась женщина Ламара,
бежала по камням к воде,
и каблучки по ним ломала,
и губы красила в вине.

И мокли волосы Медеи,
вплетаясь утром в водопад,
и капли сохли, и мелели,
и загорались невпопад.

И, заглушая олеандры,
собравши все в одном цветке,
витало имя Ариадны
и растворялось вдалеке.

Едва опершийся на сваи,
там приникал к воде причал.
"Цисана!" - из окошка звали.
"Натэла!" - голос отвечал...

x x x

Смеясь, ликуя и бунтуя,
в своей безвыходной тоске,
в Махинджаури, под Батуми,
она стояла на песке.
Она была такая гордая -
вообразив себя рекой,
она входила в море голая
и море трогала рукой.
Освободясь от ситцев лишних,
так шла и шла наискосок.
Она расстегивала лифчик,
чтоб сбросить лифчик на песок.

И вид ее предплечья смутного
дразнил и душу бередил.
Там белое пошло по смуглому,
где раньше ситец проходил.

Она смеялася от радости,
в воде ладонями плеща,
и перекатывались радуги
от головы и до плеча.
Pipo
QUOTE

On `2004-03`-07 02:40, AMANDA! wrote:
QUOTE

On `2004-03`-07 00:25, Pipo wrote:
QUOTE

გაზაფხული შემოსულა ლენ...  


ეს ლექსი არ ყოფილა ლებანიძესი ლადმუაზელ.
საქართველოს რადიომ გამოაცხდა თურმე საჯაიას დაწერილი ყოფილა.



ნუ გადამრევ ამანდა, მურმანის ყველა კრებულშია ეს ლექსი!
რაო, ისიც ხო არ თქვეს - მითვისებულიაო...


არ ვიცი ძალიან მიყვარს ეგ სიმღერა უსმენდი რადიოში და ასე თქვეს.
რადიოც თუ იტყვილება საქართველოში და ყალბ ინფორმაციებს იძლევა, არ ვიცი :sad:


ასეთი ტყუილი რაში დასჭირდებოდათ. უცოდინარობით მოუვიდათ, ალბათ.
AMANDA!
იმ დასკვნამდე მივდივარ რომ,
როგორც გაზეთები რადიოც იტყვილება :wink:
Mlle Qartveli
საზიზღარი გერმანია
გადმოვიდა ჩვენს საზღვრებზე,
მაგრამ ფეხს ვერ მოიკიდებს
ჩვენს მშვენიერ მიწა-წყალზე,
ჩვენი გმირები დასცხებენ ,
თოფებითა და ტანკებით,
თუ საჭირო შეიქმნება
მტერს მეც ყელში დავეტაკები.

ზურაბ (ზურიკელა) ვაშალომიძე.

:smile: :smile: :smile:

ახლა კი იგივე ავტორის ლექსი სიყვარულზე :smile::

ღამე არის მთვარიანი,
თოვლიანი, ქარიანი,
ცრემლი მომდის სიხარულის,
მიყვარს ღამე სიარული.
მთელი ღამის უძილო ვარ
სულ მთლად გადარეული ვარ!
AMANDA!
ზურიკელაააააააააააააააა :smile:
Zaza70
Mi cel sozdania, smisl Ego otmennii
Vzor Bojestva i sushnost zrjashix glaz,
Okrujnost mira persten dragocennii
A mi v tom perstne vpravlennii almaz.

Omar Xaiam
icon
მეჩეთში რომ ვართ ის ლოთები განა არა ვართ,
განა ალაჰის წყალობების ანაბარა ვართ,
წუხელის მოლას სალოცავი ნოხი მოვპარეთ
და დღეს მოვედით ახალ ნოხის მოსაპარავად.
Isito
ანაო, ანა ბანაო
არ მინდა პირის ბანაო
თუ პირის ბანა არ გინდა
ვერ წახვალ ბებოსთანაო.
Mlle Qartveli
ფისუნია კატა,
მაგიდაზე ახტა,
გადმოაგდო ვაზა (!!! :smile: )
ბებო გააბრაზა...

:smile: :smile: :smile:
Isito
ზაფხულია, ცხელა, ცხელა
ბუღი ასდის ქალაქს
და დედიკომ ჩვენი გელა
წაუყვანა დალაქს

მაკრატელი აღუღუნდა (რატომ არ აკრიჭინდა ყოველთვის მიკვირდა)
კრიჭი, კრიჭი, კრიჭი
თავხოტორა დაგვიბრუნდა
ჩვენი კოხტა ბიჭი

დასცინია რეზო, გია
ამშვიდებენ დები
შემოდგომით ამოგივა
უკეთესი თმები

:smile:
Mlle Qartveli
ეს საწყალი კურდღელი,
ძლიერ ავად გაგვიხდა,
არც სტაფილო ეამა,
ჩამოხმა და გაგვიხდა.

მოიწვიეს ექიმად,
არჩილი და ხათუნა,
ოფლი მოადინეთო,
გააფრთხილეს დათუნა.

....................
deda_ena
სამწუხაროდ ამ თემაში თქვენი მოქმედება ძალზე არასერიოზული ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებს. ისეთი გრძნობა მეუფლება თითქოს ამას მრავალ ფსევდონიმს ამოფარებული რამდენიმე პიროვნება აკეთებს-იმდენად ერთმანეთს გავს ნაწერები.
მერწმუნეთ, ეს ქცევა არაა ლამაზი.
deda_ena
QUOTE
On `2004-03`-05 21:20, ბაჩო wrote:
წუთისოფელი  

უმისამართოდ გატყორცნილო ჩემო ბილიკო,  
ღმერთმა, ნეტავი, ზღვარი მოგცა, რომელ კბოდემდე,  
გაუხედნავი და მშფოთვარე ტალღა დღეების,  
სად დაიმსხვრევა, იბოგინებს, ნეტავ, როდემდე!  

სად ჩაიმუხლებს სულის ზიდვით დაღლილი ხორცი,  
ან რომელ სურვილს გაუწყდება მშვილდზე ბაწარი,  
საით გაწვდილი ჩანავლდება თვალებში სხივი,  
დუღილს სად შეწყვეტს, ნეტავ, ჩემი გიჟი მაჭარი!  

თუ გააჩნიათ ამ ძვლებს წონა, იმდენი, მაინც,  
უკან მავალმა რომ შენიშნოს კაცის ნატარი,  
ღრმა ნატერფალთან გვერდით მინდა ჩემიც გამოჩნდეს,  
მსუბუქ ნაფეხურს მალე ფარავს წლების ნაცარი!  

ამ ბობოქარ სულს, ვიცი, ძალა გამოელევა,  
ნებიერ ულაყს, ვიცი, ჟამი, ლაგამს ამოსდებს  
და სანამ ცეცხლი არ ჩამქრალა ჩემი დღეების,  
მსურს მუდამ ქროლვით შევეჯახო ბედის გამოცდებს!

პ.ს. აი კიდევ ერთი ლექსი, ელეგია... როგორც ჩემს მიერ აქ გამოქვეყნებული ყველა ლექსი, არც ამ ლექსს უნახია ჯერ დღის სინათლე!


საოცარი და ძალზე ღრმა შინაარსის ლექსია :smile:
Mlle Qartveli
QUOTE

On `2004-03`-08 21:56, deda_ena wrote:
სამწუხაროდ ამ თემაში თქვენი მოქმედება ძალზე არასერიოზული ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებს. ისეთი გრძნობა მეუფლება თითქოს ამას მრავალ ფსევდონიმს ამოფარებული რამდენიმე პიროვნება აკეთებს-იმდენად ერთმანეთს გავს ნაწერები.
მერწმუნეთ, ეს ქცევა არაა ლამაზი.  



"ო ენავ ჩვენო, დედაო ენავ..."

ჩემი შენ გითხარიო, გული მოგიკალიო.. :smile:

რა არის ულამაზო ძვირფასო დედა ენა?
საბავშვო ლექსების წერა?????
მგონი არაფერია ამაში ულამაზო?

აქ არც არავის ლანძღვა- გინებაა და არც არავის "შავ-ბნელი " წარსულის დეტალები.

ისე კი, თქვენი და მრავალი სხვა ფორუმელის "გრძნობები " ერთმანეთს ემთხვევა...აქ მრავალნი იყენებენ სხვადახვა ნიკებს, მაგრამ მესიის მახვილი მათ ვ ე რ აცდებათ :smile: :smile: :smile:
მაგრამ ის კი ავიწყდებათ, რომ მახვილს ვინც აღმართავს მახვილითვე განიგმირება!!!!!!

ისე კი რა შუაშია ეს მომაბეზრებელი პროზა ამ ლექსებთან????

ბოდიშს ვიხდი საზოგადოებასთან.
Mlle Qartveli
ნოდარ დუმბაძის საბავშვო ლექსები ხომ არ გახსოვთ ვინმეს????

"ნოდარიკო თავბუა , ნუ აბრაზებ ბაბუას..." :smile:
Mlle Qartveli
ჰო, ზურიკელა ვაშალომიძის ლექსები თუ გქონდათ მხედველობაში, არ ვიცი...
რა უჭირს მერე....მთავარია , როგორც ილიკომ თქვა, უგრძვნია კაცს , უგრძვნია...
რც შეეხება ჩემს არასერიოზულობას, სწორედ გამოიცანით...აბა ,სულ სერიოზულად მტერმა უყურა სამყაროს...
ისე კი ყველაფერს გულთან ახლოს ნუ მიიტანთ,მავნებელია ჯანმრთელობისთვის...
"აშლილი მაქვს ნერვები, აშლილია გიტარაააც,
ასე იცის ყველაფრის გულთან ახლოს მიტანამ!"

უკეთილესი სურვილებით,
MLLE

უსერიოზულესი
პოსტსკრიპტუმი :

" მე იგივე ვარ მარად და მარად ,
არ ვსდევ ჟამთა სვლას,
მე იგივე ვარ მარად და მარად..."
lolski
თაგვმა თხარა თხარაო,
კატა გამოთხარაო


(იმედია სწორად გაიგებს საზოგადოება :wink: )
ეს არის ფორუმის 'მსუბუქი' (lo-fi) ვერსია. თუ გსურთ იხილოთ სრულად, სურათებით, გაფორმებით და მეტი ინფორმაციით, დააწკაპუნეთ აქ.
Invision Power Board © 2001-2014 Invision Power Services, Inc.